Aan de vloedlijn

Bibberend sla ik mijn jas dicht
En staar nog even naar de zee
Het is nog niet voorbij, maar wel bijna
En nu al voel ik heimwee

Zwijgend stappen we op de boot
En met het vasteland in het verschiet
Een laatste concert, voor de wind, de meeuwen, voor onszelf
Mijn lijf is moe, maar mijn stem nog niet

Die avond thuis ruik ik de geuren
Een mengelmoes van zout, vuur en bier
De wasmachine roept, de douche staat al aan
Maar het liefst blijf ik nog even hier

En later bij sluiten van mijn ogen
Vlak voor het slapengaan
Hoor ik muziek opdoemen uit de wind
En zie ik een koor aan de vloedlijn staan

Opeens hoor ik de wekker
Het koor is weg, de muziek verstomt
Zuchtend sta ik op en open de gordijnen
Denkend aan de drukke dag die komt

Maar in mijn hoofd neem ik geen afscheid
Want daar zal, aan de Texelse vloedlijn
Dat mooie koor met al die mensen
Voor eeuwig aan het zingen zijn…

Marlou van Rijn